Τρίτη, 26 Μάρτιος 2019 05:02

«Τα σταφύλια της οργής»…του Γιώργου Μεσσάρη

Τα όσα απίστευτα συμβαίνουν τις τελευταίες μέρες στη Γαλλία αλλά και σε άλλες γωνιές της γης, μου θύμισαν μια από τις καλύτερες ταινίες που έχουν γυριστεί.


«Τα σταφύλια της οργής» σε σκηνοθεσία του μοναδικού Τζον Φορντ και με πρωταγωνιστή τον υπέροχο Χένρι Φόντα.

Για όσους δεν είχαν την τύχη να δουν αυτό το αριστούργημα του αμερικανικού κινηματογράφου, να αναφέρω ότι γυρίστηκε το 1940, και είναι βασισμένο στο ομώνυμο βιβλίο του Τζον Στάϊνμπεργκ. Η πολυβραβευμένη αυτή ταινία παρουσιάζει τον αγώνα μιας ομάδας αγροτών από την Οκλαχόμα που εξαθλιωμένοι, από την μεγάλη οικονομική κρίση του 1929 και την καπιταλιστική απληστία, παίρνουν το δρόμο για την Καλιφόρνια σε αναζήτηση μιας καλύτερης ζωής.

Παρόμοιες συνθήκες διαβίωσης με αυτές που πραγματεύεται η ταινία, αντιμετωπίζουν σήμερα εκατομμύρια άτομα στην Ευρώπη για να μην αναφέρω τις συνθήκες της απόλυτης εξαθλίωσης που βιώνουν εκατοντάδες εκατομμύρια άλλοι συνάνθρωποι μας στην Αφρική και την Ασία.

Έχουμε πραγματικά φθάσει στο αδιανόητο, οι πλούσιοι να γίνονται χρόνο με το χρόνο, μέρα με την ημέρα, ώρα με την ώρα, πλουσιότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι. Οι περισσότεροι από μας έχουμε προσβληθεί από… οξεία συνειδησιακή διάβρωση με αποτέλεσμα την κατάρρευση κάθε έννοιας ηθικής τάξης. Έχουμε μετατραπεί σε αδιάφορους θεατές του δράματος που ζουν άλλοι, λιγότερο τυχεροί από μας. Δε νοιαζόμαστε για τα όσα ανεπίτρεπτα συμβαίνουν γύρω μας. Ευτυχώς, όμως, υπάρχουν και οι εξαιρέσεις. Αυτοί που ανάβουν τη σπίθα της ελπίδας και απαιτούν ένα καλύτερο αύριο για όλους, όχι μόνο για τους λίγους!

Κάπου εκεί εντάσσω την «επανάσταση των κίτρινων γελέκων» στη Γαλλία αν και πρέπει να προσθέσω ότι οι ακρότητες από τους διαδηλωτές και την αστυνομία θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί!

Το καμπανάκι του κινδύνου για απρόβλεπτες εξελίξεις κτύπησε και η επικεφαλής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, Κριστίν Λαγκάρντ, μιλώντας πριν λίγες μέρες στη Βιβλιοθήκη του Αμερικανικού Κογκρέσου.

«Εάν δεν υπάρξει μια νέα διεθνής συνεργασία, μέσα σε είκοσι χρόνια, ως το 2040, οι ανισότητες θα ξεπερνούν εκείνες της χρυσής εποχής του καπιταλισμού, το 19ο αιώνα» τόνισε η κ. Λαγκάρντ και πρόσθεσε:

«Σε αυτή τη νέα εποχή της οργής, θα τίθενται αντιμέτωπα γιγαντιαία μονοπώλια της τεχνολογίας με αδύναμα κράτη, οι προνομιούχες κατηγορίες του πληθυσμού θα μπορούν να ζουν ως τα 120, ενώ εκατομμύρια άλλοι θα υπομένουν τη φτώχεια» και φυσικά το προσδόκιμο ζωής τους θα είναι πολύ χαμηλότερο.

Η επικεφαλής του ΔΝΤ υπογράμμισε ακόμα ότι αμέτρητες κολοσσιαίες εταιρίες έχουν απλωθεί σε κάθε γωνιά του πλανήτη και με «δημιουργική λογιστική» έχουν καταφέρει να ελαχιστοποιήσουν τους φόρους που καταβάλουν.

Να προσθέσω ότι παράλληλα οι εταιρίες αυτές έχουν μειώσει στο ελάχιστο το κόστος παραγωγής εκμεταλλευόμενες, με τον πιο απαίσιο τρόπο, την φθηνή εργασία σε υπανάπτυκτες χώρες, προσφέροντας μεροκάματα της πείνας, ενώ ορισμένοι κολοσσοί δε διστάζουν να απασχολούν ακόμα και παιδιά, μέχρι βέβαια να αποκαλυφθούν και να δικαιολογηθούν λέγοντας ανερυθρίαστα «συγνώμη, δεν το… ξέραμε».

Τα πάντα στο βωμό του κέρδους ή πιο σωστά της αισχροκέρδειας!

Όλα δείχνουν ότι οι σύγχρονοι κολοσσοί έχουν βάλει σε δεύτερη μοίρα τον άνθρωπο. Αν αυτό δεν αλλάξει, πολύ φοβάμαι, σύντομα θα βρεθούμε μπροστά σε απρόβλεπτες εξελίξεις. Θα έρθει μια νέα εποχή λαϊκής οργής με δραματικές συνέπειες για όλους. Η εξέγερση δεν θα είναι πολιτική. Θα είναι κοινωνική.

Τα κίτρινα γελέκα είναι μόνο η αρχή. Ας ελπίσουμε ότι δε θα χρειαστεί να βαφτούν κόκκινα…

Γιώργος Μεσσάρης

 

  • ΣΤΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: Εικόνα ντροπής για τον 21ο αιώνα. Παιδιά στο Μπάγκλαντες εργάζονται με αμοιβή λίγο υψηλότερη του… τίποτα.