Πέμπτη, 25 Απρίλιος 2019 07:22
Aνδρέας Κολαΐτης

Ανδρέας Κολαΐτης
Πτυχιούχος ΤΕΙ - Αθήνας, τμήμα Τουριστικών Επιχειρήσεων

Κομμάτι από Ιόνιο !!

Γράφει ο Ανδρέας Κολαϊτης (Τεχνολόγος Εφαρμογών Τουρισμού)
 
 
Ξεφυλλίζοντας το περιοδικό: "ΒΗΜΑgazino", τεύχος 33, 1ης Απριλίου '18, "έπεσα" στις σελίδες:    42 - 43 σ' ένα ξεχωριστά λαχταριστό  αφιέρωμα όσον αφορά την Κεφαλονίτικη χταποδόπιτα !
 
Τούτο το συμπτωματικό γαστρονομικό ερέθισμα έδωσε με τη σειρά του χώρο στις ... θύμησες απ' το νησί μας και άθελα μου ήρθαν στο μυαλό στίχοι από το ποίημα: "Χώμα Ελληνικό " του ποιητή & πεζογράφου, Γεώργιου Δροσίνη (1859 - 1951) που σε αλλοτινές εποχές κοσμούσε το αναγνωστικό εγχειρίδιο της Ε' Δημοτικού. 

 
Η ιδιαίτερη πατρίδα είναι πάντα εδώ, κομμάτι της ψυχής μας που δεν (εκ)λείπει μα απεναντίας (εκ)δηλώνεται με κάθε αφορμή και σε κάθε ευκαιρία!
 
Χώμα ελληνικό
 
Τώρα που θα φύγω και θα πάω στα ξένα
και θα ζούμε μήνες, χρόνους χωρισμένοι,
άφησε να πάρω κάτι κι από σένα,
γαλανή πατρίδα πολυαγαπημένη,
άφησε μαζί μου φυλαχτό να πάρω
για την κάθε λύπη κάθε τι κακό,
φυλαχτό από αρρώστια, φυλαχτό από Χάρο,
μόνο λίγο χώμα, χώμα ελληνικό.
Χώμα δροσισμένο με νυχτιάς αγέρι,
χώμα βαφτισμένο με βροχή του Μάη,
χώμα μυρισμένο απ' το καλοκαίρι,
χώμα ευλογημένο, χώμα που γεννάει
μόνο με της Πούλιας την ουράνια χάρη,
μόνο με του ήλιου τα θερμά φιλιά,
το μοσχάτο κλήμα το ξανθό σιτάρι,
τη χλωρή τη δάφνη, την πικρήν ελιά.
Χώμα τιμημένο, που 'χουν ανασκάψει
για να θεμελιώσουν έναν Παρθενώνα,
χώμα δοξασμένο, που 'χουν ροδοβάψει 
αίματα στο Σούλι και στο Μαραθώνα,
χώμα πο 'χει θάψει λείψαν' αγιασμένα
απ' το Μεσολόγγι κι από τα Ψαρά
χώμα που θα φέρνει στον μικρόν εμένα
θάρρος, περηφάνια, δόξα και χαρά.
Θε να σε κρεμάσω φυλαχτό στα στήθια,
κι όταν η καρδιά μου φυλαχτό σε βάλει
από σε θα παίρνει δύναμη βοήθεια,
μην την ξεπλανέψουν άλλα, ξένα κάλλη.
Η δική σου η χάρη θα με δυναμώνει,
κι όπου κι αν γυρίσω, κι όπου κι αν σταθώ
συ θε να μου δίνεις μια λαχτάρα μόνη,
πότε στην Ελλάδα πίσω θε να 'ρθω.
Κι αν το ριζικό μου -έρημο και μαύρο-
μου 'γραψε να φύγω και να μη γυρίσω,
το στερνό συχώριο εις εσένα θα 'βρω,
το στερνό φιλί μου θε να σου χαρίσω.
Έτσι κι αν σε ξένα χώματα πεθάνω,
και το ξένο μνήμα θα 'ναι πιο γλυκό
σα θαφτείς μαζί μου στην καρδιά μου επάνω,
χώμα αγαπημένο, χώμα ελληνικό.