Σάββατο, 20 Ιούλιος 2019 09:34

Κεφαλονιά: Τα μυστικά του «Περσέα»

«Γεννήθηκε» τον Ιούλιο του 1928, στα ναυπηγεία Vickers-Armstrong. Την επόμενη άνοιξη έγινε η καθέλκυσή του και στις 15 Απριλίου 1930 παραδόθηκε στο βρετανικό ναυτικό, έτοιμος για δράση. Τα προσόντα του αδιαμφισβήτητα και εντυπωσιακά για την εποχή του: μήκος 88,4 μ. και πλάτος 9,12 μ.· ταχύτητα επιφανείας 17,5 κόμβοι και εν καταδύσει 8,5· βάθος κατάδυσης 152 μ. Έφερε 14 τορπίλες, διέθετε ένα πυροβόλο και δύο πολυβόλα και στα σωθικά του μπορούσε να μεταφέρει 59 άνδρες. Θα καταλάβατε, υποθέτω, ότι πρόκειται για την περιγραφή ενός υποβρυχίου. Αυτός ήταν ο «Περσέας», που έμελλε να κάνει την τελευταία περιπολία του τον χειμώνα του 1941, στις ελληνικές θάλασσες. Βυθίστηκε έξω από την Κεφαλονιά και πέρασε, οριστικά και αμετάκλητα, στη δικαιοδοσία της Ιστορίας.

 


Πριν από λίγες εβδομάδες, Έλληνες δύτες βρέθηκαν στο ναυάγιο του «Περσέα» και προχώρησαν στην ανέλκυση εγκαταλελειμμένων διχτυών από το κουφάρι του, με τη συνεργασία της οργάνωσης Aegean Rebreath, στο πλαίσιο του BlueCycle, του πρώτου ολοκληρωμένου προγράμματος για την ανακύκλωση θαλάσσιων πλαστικών απορριμμάτων από την αλιευτική και ναυτιλιακή δραστηριότητα – μια σημαντική πρωτοβουλία του Ιδρύματος Αικατερίνης Λασκαρίδη.

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα με τη σειρά. «O “Περσέας” ξεκίνησε την επιχειρησιακή του ζωή στη θάλασσα της Κίνας, στην εκεί βρετανική βάση. Πριν ξεσπάσει ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος είχε ήδη επιστρέψει στην Ευρώπη και είχε ενταχθεί στον Στόλο της Μεσογείου. Στις 26 Νοεμβρίου 1941 αναχώρησε από τη Μάλτα για πολεμική περιπολία στη Σικελία και στο Ιόνιο, με τελικό προορισμό την Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Εκτός από το μόνιμο πλήρωμά του, στο υποβρύχιο επιβιβάστηκαν ο Βρετανός θερμαστής Τζον Κέιπς και ο Έλληνας υποπλοίαρχος Νικόλαος Μέρλιν. Ο Κέιπς βρισκόταν στη Μάλτα για να τακτοποιήσει μια νομική του υπόθεση –το αυτοκίνητό του είχε συγκρουστεί εκεί με ένα... κάρο και δικαζόταν γι’ αυτό– και ο Μέρλιν είχε ζητήσει ο ίδιος, και μάλιστα επίμονα, να συμμετάσχει σε αυτή την περιπολία για να δει από κοντά την τεχνολογία και τις δυνατότητες των βρετανικών υποβρυχίων και να αποκτήσει επιπλέον πολεμική εμπειρία – οι Βρετανοί ήταν το πρότυπο του ελληνικού ναυτικού, και ακόμη είναι. Ο ένας θα ζούσε μια συγκλονιστική περιπέτεια και ο άλλος, που καταγόταν από την Κεφαλονιά, θα έκανε το τελευταίο ταξίδι της ζωής του, έξω από την ιδιαίτερη πατρίδα του», λέει ο Κωνσταντίνος Ι. Μαζαράκης-Αινιάν, αντιναύαρχος (ε.α.) Πολεμικού Ναυτικού, επίτιμος αρχηγός Στόλου και γενικός διευθυντής του Ιδρύματος Αικατερίνης Λασκαρίδη.


Διαβάστε περισσότερα στο kathimerini.gr