Τρίτη, 21 Αύγουστος 2018 22:47

Ελληνίδα ηθοποιός εξηγεί γιατί… τραγουδάει όταν απογειώνεται το αεροπλάνο! (Εικόνα)

Σε μια εξομολόγηση μέσα από τον προσωπικό της λογαριασμό στο Instagram προχώρησε η ηθοποιός, Σμαράγδα Καρύδη.

Ανέβασε μάλιστα και μια φωτογραφία της από το αεροδρόμιο, γράφοντας τα εξής:

«ΜΙΚΡΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ… Άρχισε στην εφηβεία μου. Τότε εμφανίστηκαν όλες μου οι φοβίες. Άλλες έφυγαν μεγαλώνοντας κι άλλες εγκαταστάθηκαν. Απ’ αυτές που με ταλαιπώρησαν για χρόνια ήταν αυτή για τα αεροπλάνα. Για χρόνια απέφευγα τα ταξίδια προκειμένου να μη ζήσω μια τραγωδία στον αέρα. Τα συμπτώματα της δικής μου τραγωδίας ήταν πάντα τα ίδια. Και τα χειρότερα ήταν στην απογείωση. Το πιο άσχημο, εκείνο το σημείο που ξεκολλάνε οι ρόδες απ’ τη γη και βρίσκεσαι στον αέρα. Εκεί που νιώθεις ότι το αεροπλάνο γίνεται βαρύ, πασχίζει ν ‘ανέβει και χάνεις τη γη κάτω απ’ τα πόδια σου κι αρχίζει η δύσπνοια, το ανακάτεμα του στομαχιού, η ζαλάδα, οι ιδρωμένςες παλάμες και οι μαύρες σκέψεις «Μα τι δουλειά έχω εγώ εδώ πάνω;…είναι τυχαίο που η πτήση απ’ την πτώση διαφέρουν σ’ ένα μόνο γράμμα;»

Και μετά σηκώνεται και νιώθεις λίγο καλύτερα ιδίως όταν βλέπεις να βγαίνουν οι αεροσυνοδοί και προσπαθείς να μαντέψεις απ’ το ύφος τους αν πάνε όλα καλά..; Ή μήπως έχει βλάβη ο κινητήρας επειδή η τουρμπίνα ρούφηξε ένα κοπάδι γλάρους;;;

Αποφάσισα λοιπόν ότι έτσι δουλειά δε γίνεται και δε θ’ αφήσω τις φοβίες να κανονίζουν τη ζωή μου κι ότι θα ταξιδεύω. Αποφάσισα ότι το ωραιότερο σημείο θα είναι αυτό της απογείωσης και το λέω στον εαυτό μου καθ’ όλη τη διάρκεια που το αεροπλάνο σηκώνεται .Το λέω κανονικά με λέξεις: “πόσο πολύ μ’ αρέσει η απογείωση….την Λατρεύω την απογείωση” Και μετά το λέω και λίγο τραγουδιστά: “λα λα λα αγαπώ την απογείωση… σαν την απογείωση δεν έχει λαλαλα Α-ΠΟ-ΓΕΙΩΣΗΗΗΗΗ” Και ύστερα αρχίζω να τραγουδάω ωραία σαχλά τραγούδια μέχρι να σβήσουν οι φωτεινές ενδείξεις. Από τότε όλα τα σωματικά συμπτώματα εξαφανίστηκαν. Εντελώς.

Πάνε οι ιδρωμένος παλάμες, τα τρέμουλα και οι ζαλάδες. Πήρα απλώς την ΑΠΟΦΑΣΗ. Λένε ότι τους φόβους για να τους ξεπεράσεις πρέπει να πηγαίνεις κατά πάνω τους. Να μην τους αποφεύγεις. Νομίζω δε χρειάζεται να τους δώσεις και πολύ σημασία. Μη τους μυθοποιείς. Ο φόβος είναι εκεί και κάνει τη δουλειά του. Κάνε κι εσύ τη δική σου. Προχώρα μπροστά. Ταξιδεύω κι ας φοβάμαι. Άλλωστε θαρραλέος δεν είναι αυτός που δεν τον φοβίζει τίποτα αλλά αυτός που έχει τη γενναιότητα να ζήσει όλα όσα τον κάνουν να τρέμει».